in pursuit of wisdom
March 8, 2010 2 Comments
एक्लै हुन्छे, रातमा चाँदनी ।
चुपचाप, मातमा चाँदनी ।
अद्दित्तिय शितलता काफी
चाँहिदैन, हातमा चाँदनी ।
लठ्ठ हुँदा हेरेर त्यो रुप
पाउँछु म, माथमा चाँदनी ।
बादल त्यो उत्पात गर्जदा
निडर, बर्षातमा चाँदनी ।
छर्दाछर्दै ‘प्रकाश’ उसको
बिलाउँछे, प्रातमा चाँदनी ।
Share This:
 | Bibek on तँ र म |
 | risav on तँ र म |
 | saunav Shrestha on Adventure: Defying the no… |
| saunav on जुन |
| saunav on Adventure: Defying the no… |
| saunav on म अलिकती औँशी चाहन्छु |
 | praCas on तँ र म |
| saunav on तँ र म |
 | dev on तँ र म |
| dev on तँ र म |
 | Simon on तँ र म |
 | subash dawadi on बेश्या र लोकतन्त्र |
 | rameshwar on बेश्या र लोकतन्त्र |
| subash dawadi on चाँदनी |
 | mohan chaulagain on साईकोलोजिकल फ्याक्ट |
मिठो गजल!
ramro cha yar.keep doing well . aasa garau aajai ramro kabita padna paiyos.