in pursuit of wisdom
May 18, 2010 4 Comments
मलाई त्यो कविता मन पर्दैन ।
भावशुन्य सरिता मन पर्दैन ।
शब्दहरु अर्थ सापटी माग्छन,
हो, यस्तो दरिद्रता मन पर्दैन ।
ठुलीभिर, आलो रगतले छोपिँदा,
गुराँसको रमिता मन पर्दैन ।
यथार्थता निचोरेर जन्मिएको,
कल्पितार्थ सविता मन पर्दैन ।
बाछिट्टाले निथ्रुक्क ‘प्रकाश’लाई,
चाँदको नविनता मन पर्दैन ।
Share This:
 | Bibek on तँ र म |
 | risav on तँ र म |
 | saunav Shrestha on Adventure: Defying the no… |
| saunav on जुन |
| saunav on Adventure: Defying the no… |
| saunav on म अलिकती औँशी चाहन्छु |
 | praCas on तँ र म |
| saunav on तँ र म |
 | dev on तँ र म |
| dev on तँ र म |
 | Simon on तँ र म |
 | subash dawadi on बेश्या र लोकतन्त्र |
 | rameshwar on बेश्या र लोकतन्त्र |
| subash dawadi on चाँदनी |
 | mohan chaulagain on साईकोलोजिकल फ्याक्ट |
wah… wah… wah…
tapai ko gajal lai kun sabda le prasamsa garu khai prasamsa garne sabda nai bhetiyena .ekdam ramro chha. sa sweet
nice gazhal
so nice,…………………../////////////////////////////;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
wow….is the word that suits the response for your words….thanks for the comment on my note that led me into this very beautiful space…you have done a wonderful job!!
regards,
anup