छोडेनन…


भिखारी रहेछन सबै धनप्रसादहरु,
गरीब नेपालीलाई लुट्न छोडेनन ।
प्यासी रहेछन सबै गोहिहरु,
नेपालीकै रगत चुस्न छोडेनन ।
 
आँखा फुटेछन सबै छोराहरुको,
आफ्नै मातालाई लुट्न छोडेनन ।
आटी रहेछन गोली र बारुदहरु,
छेडी छेडी निस्किन छोडेनन ।
 
सुरा रहेछन काला ढेडुहरु,
निदाएका नेपालीलाई अठयाउन छोडेनन ।
कमजोर रहेछन कुर्सिका शेरहरु,
अरुको शिकारमा बाँच्न छोडेनन ।
 
कट्टर रहेछन बरु क्रान्तिकारीहरु,
सुहागरात मनाउन कट्टु मात्रै खोलेनन ।
शक्तिशाली रहेछन आन्दोलनकारीहरु,
मोटा नेपालीलाई भोकै मार्न छोडेनन ।
 
जिउदो लास रहेछन इन्जिनियरहरु,
आफ्नै view चिन्न सकेनन ।
दानव रहेछन डाक्टरहरु,
आफ्नै आमालाई चिर्न सकेनन ।
 
पागलप्रेमी रहेछन नेताहरु,
देशलाई धोका दिनै छोडेनन ।
साक्षात रहेछन योगिहरु,
लक्ष्मी र कुबेरलाई नातो लाउन छोडेनन ।
 
धेरै भएछन यथार्थप्रेमी कविहरु,
अत्याचार र शोषणका कुरा लेखिन छोडेनन ।
साच्चै भोकाएका रहेछन यि नेपालीहरु,
चोट र सास्ती खानै छोडेनन ।
चोट र सास्ती खानै छोडेनन….
                                                           Pracash Gautam Ashok(22 jan, 07)

Advertisements

जवाफ लेख्नुहोस्

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदल्नुहोस )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदल्नुहोस )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदल्नुहोस )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदल्नुहोस )