म र तिमी


निष्पट्ट अंध्यारो रात छ ।
म एक्कासी चिच्याउछु …
मेरो रित्तो घर त्यसै थर्कन्छ ।
बलियो चक्रवतले,
मलाई बेटारेजस्तो लाग्छ ।
बहिर हेर्छु,
वास्तवमै ठुलो झरी परेको छ
तिमी यो रातमा
सुरक्षित त छ्यौ…?
म झस्कन्छु ।
खै कस्तो जडत्वले
छोएको छ मलाई,
बर्खाको आधारातमा पनि
तिमीलाई सम्झिरहन्छु ।
जुन र घाममा, वनमा
अनी पंक्षि पंक्षिमा
तिम्रो कोमल सुन्दरता देखिरन्छु ।
पंक्षिको एउटा प्वांख खस्दा,
तिम्रो अङ्ग चुडीएझैं लाग्छ ।
वायुको चपेटामा बादल भौतारिदां,
तिम्रो सम्झना भौतारिन थाल्छ ।
जब म कल्पनामा हराउन चाहन्छु,
तिमी मुर्त भई मुस्कुराएजस्तो लाग्छ ।
चांदनी रातमा टिल्पिलाईरहेको तारा नियाल्दा,
तिमी टाढा बसी मलाई चिहाइरहेछौ जस्तो लाग्छ ।
तिम्रो कतैको अती सानो घाऊ पूर्न,
आफ्नै प्राणपुष्पले पाए हुन्थ्यो भन्ने
पलपल मनमा लागिरहन्छ ।
दिनमा होस् या रातमा,
बिचबिचमा त्यसै मुस्कुराउन मन लाग्छ ।
त्यसैले,
यो मध्यरातमा
म तिम्रै कविता कोरिरहेछु ।
“ममताको वार लगाउछ्यौ,
जीवनपथमा तिमी…
एकान्तमा आईदिन्छौ,
अश्रुको बांध नै तिमी…
स्वछन्द खहरेजस्तो,
मुस्कानको बाफिली तिमी…
मेरो मनको कुना कुनामा पुग्ने,
रवी सरी कवी नै तिमी …”
समयको जुन गतिमा पनि,
मलाई तिम्रो गुनगान अभ्यस्त भईसक्यो ।
मेरो याद्लाई तिमीले पनि
काख लिएको छौ भन्ने सम्झंदा,
म भित्र स्वाभिमान जाग्छ ।
त्यसैले,
सौन्दर्य तिम्रो नहेरेरै,
झुठो गाथा नगाएरै,
स्वार्थले भरेको आधुनिक जीवनलाई,
कुनै एश्वर्यको स्पन्दनले नकम्पाएरै पनि
यहाँ, यस धरतिमा उभिदां उभिदैं,
मलाई तिम्रो माया लाग्छ ।
यो मेरो प्रेमको आधार,
तिम्रो शरीरको रुपरेखा होइन,
किन्तु मेरो प्रेमको अस्तित्वलाई
अमर राख्ने, तिम्रो र मेरो
अपुर्व साथ हो ।

Advertisements

जवाफ लेख्नुहोस्

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदल्नुहोस )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदल्नुहोस )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदल्नुहोस )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदल्नुहोस )