Monthly Archives: मे 2009

आत्महत्या


यात्रा एक
The great tragedy of life is not death
But what dies inside of us while we live.

मानेको हो
जीवन: सिर्फ श्रिंखलाबद्द मृत्युदण्ड

जानेको हो
जीवन: सिर्फ पिचर प्लान्ट
र हामी
वासनामा मुर्च्छित किटपतङग

जीवन:
बत्तिको कुरुप उज्यालोमुनी
आत्मदहको गीत गाइरहेको पुतली 

जीवन: अप्रिय लेखकको एब्सर्ड फेन्टासी
जीवनको कुरुपतादेखी
लगलग कांपेर
खिया लागेको पत्तिले
औंला चिर्दै
लेखेको हो प्रेमपत्र
मृत्युको नाममा

सिल्भिया प्ल्याथ
स्विकारेको मैंले पनि
मृत्यु एउटा कला हो
अर्को एक शताब्दी नखुल्ने
रोगी कानुनको
ढोकानजिक रुंघेर
देखेको हो सपना-युथेनिसियाको

पशुपन्छीहरु आत्महत्या गर्दैनन
बुद्दी भएकाले
मानीसले गर्छ-आत्महत्या
धेरैपटक सोचेको हो
र त्यागेको हो-विचार

एक्लै-एक्लै
र खाली एक्लै हिंडेको हो
इश्वरजस्तो
ज्यानमारा फाइल बोकेर झोलामा
हिंडेको हो कहीं पुग्न
अन्तिम यात्रामा

सबैभन्दा सशक्त उत्तरआधुनिक विकल्प
लागेको हो-आत्महत्या

रुझेको हो निथ्रुक्कै
मृत्युको झरिले र निचोर्दै निचोर्दै रुमाल बाटोमा
आएको हो-त्यहांसम्म

यात्रा दुई
स्वाभाबिक दुर्घटना
असंख्य मोडहरुमा जोगिएर
यहीं आएपछी
किन लाग्दैछ जीवन यती सुन्दर र आकर्षक ?
किन लाग्दैछ गन्ध जीवनको
यती मोहक र यती मादक ?
किन लाग्दैछन यती प्रिय
दु:ख, यातना र घ्रिणाहरु…
नग्नता, क्रुरता र कुरुपताहरु…

यहीं आएपछी
किन लाग्दछ यती सुन्दर
यो छदम सपनाहरुको बिरामी पहाड
जहाँ कटिएका रहरहरुको हरपल
चङ्गा उड्छ र चुंडिन्छ

यो मेरो जाने आकाश
जहाँ आशाको नयाँ घाम उदाउंछ र अस्ताउंछ
यो अराजक समुद्र
जहाँ प्रेमका छालहरु बग्छन र थामिन्छन
मृत्यु
बैंशको रङ नउडेको छातीभरी
मैंले सुरक्षित बोकेर हिंडेको हुँ-तिमिलाई
हिंडिरहेकै छु
र हिंड्दाहिंड्दै पत्तै नपाई
म जीवनको नयाँ दुर्व्यसनी भएको छु
म जीवनको नयाँ अंम्मली भएको छु ।    BY भुपिन व्याकुल

Advertisements

Romantic One


बिहे गरी लैजाउ मलाई नत्र भागी आउछु भन्थी ।
सुख दु:ख जे होस् तिमी सगैं रमाउंछु भन्थी ।

दुई दिने चोलामा, जसले जती आंखा तरेपनी,
मुटुभरको चोखो माया तिमी सगैं लाउंछु भन्थी ।

समर्पित भई तिमीसंग, प्रेमको अर्थ बुझेपछी,
बिर्सदै आफुलाई तिम्रो मनको भाका गाउंछु भन्थी ।

भेट नहुंदा गोधुली सांझमा, त्यो चौतारी छेउ,
म भरे सपनामा परी बनी धाउंछु भन्थी ।

संगै बांच्ने संगै मर्ने, बाचा कसमा खाइदिदां
ढुक्क भई आशैआशमा जिन्दगी छाउंछु भन्थी ।

हामी दुई मुनामदन, भनी मैले फुर्काएपछी
मेरो इश्वर तिमी तिमीभित्रै सबथोक पांउछु भन्थी ।  

बिहे गरी लैजाउ मलाई नत्र भागी आउछु भन्थी ।
सुख दु:ख जे होस् तिमी सगैं रमाउंछु भन्थी ।

Three Strangest Words


When I say the word FUTURE,
the first syllable is already a part of the past.

When I say the word SILENCE,
I spoil it.

When I say the word NOTHING,
I create something that nothingness cannot contain.   By: WISLAVA(Poland)

साहारा कोही…


साहारा कोही नभएपनी बांच्नु त पर्छ नै,
यो मन खुशी नभएपनी हांस्नु त पर्छ नै ।

म एक्लो यात्री मान्छेको भिड छिचोली हिड्दैछु ।
औसीको कालो रातमा आज उजेली खोज्दैछु ।
आंखामा आंशु रित्तिन लाग्यो सांच्नु त पर्छ नै ।
यो मन खुशी नभएपनी हांस्नु त पर्छ नै ।

बसन्त मेरो ओइली झर्‍यो टिपिदिने को होला ।
मुस्कान भित्र लुकेका आंशु देख्दिने को होला ।
अर्काको लागि फुलको माला गांस्नु त पर्छ नै ।
यो मन खुशी नभएपनी हांस्नु त पर्छ नै ।

जीवन भन्नु यस्तै त रहिछ उकाली ओराली,
कसरी बिर्सु मनको बह यो मन सम्हाली ।
देउराली भेट्न नसके पनि हिंड्नु त पर्छ नै ।
यो मन खुशी नभएपनी हांस्नु त पर्छ नै । 

साहारा कोही नभएपनी बांच्नु त पर्छ नै,
यो मन खुशी नभएपनी हांस्नु त पर्छ नै ।       BY सुनिता गौतम

गजल


कती बनाउछौ राजनीतिलाई घिनलाग्दो खेल ।
झ्यालखाना भरिएर toilet भो जेल ।

जो आओस नेत्रीत्वमा देखाउदै ठुलो आश,
आखिर सब चेपिने रहेछन,क्या अनौठो ठेलमेल।

कालो सडकमा यत्रतत्र मृत्‍यु फुटेपछी,
कसले लाउंछ क्रान्तिसंगै मानवताको तेल ।

भ्रस्टचारको लप्काले सबको ओठ डामिसक्यो,
सक्दैनन खान अब, आश्वासनको तातो सेल ।

बजेट निक्ल्यो फेरी, अनी उठ्यो उही प्रश्न,
कहिले आउंछ काठमाडौंमा जनकपुरको रेल…?

कती बनाउछौ राजनीतिलाई घिनलाग्दो खेल ।
झ्यालखाना भरिएर toilet भो जेल ।

Sonnet of Death


When from the throes of broken parent heart
My soul in tears cried in the hour of gloom

For loss of that which lacking life was doom,              
The fine sweet cherub given as his Art,

And that small life, so much my life’s own part,
A better paradise, my best in bloom,

Lividly pouted tender lips in doom
Of that sweet life which was my second heart

I felt the world so cruel and so poor,
All days began in blood to end in blood;

Change terrified, Death darkly knocked the door,
And I felt Godless in desperate mood.

But now dear God! I knew a truth serene.
Death is a mercy and a shadow lean.                          BY: LP Devkota

क्रान्ति


क्रान्तिमा पिल्सिएपछी जनता सबै रेटिएछन ।
अस्तित्व छैन देशको एकएक गरी मेटिएछन ।

खोज्दा खोज्दै सम्बन्ध शान्ती र भाईचाराको,
उही पुरानो अनुहार,एक हुल नेता भेटिएछन ।

गरिएका सन्धिहरु एक एक गरी मानौं भन्दा,
सिमा जती देशको एकै ठाउंमा चेप्टिएछन ।

कती थिए सम्झौताका घतलाग्दा बुंदाहरु,
संसोधनको नाममा आज सब फेरिएछन ।

परिवर्तनका पक्षपाती बन्दुकहरु दौडेपछी,
भएभरका नियमजती एकै ठाउंमा सेररीएछन ।

क्रान्तिमा पिल्सिएपछी जनता सबै रेटिएछन ।
अस्तित्व छैन देशको एकएक गरी मेटिएछन ।