Category Archives: Kawita-Yatra

प्रेम: एक निष्कर्ष


निसब्द ज्योति पोखिन्छन,
विश्वासका ओसिला डेराहरुमा ।
आलो छटपटी,
वरीपरी ।huge-canvas-oil-painting-modern-abstract

फरक छैन,
हिजो, आज र भोलिमा ।
एक चिम्टी अन्धकारमा हराउने,
लोभि प्रेमीको,
जिउँदो अस्तित्व कदापी सत्य होईन ।
ज्वरोले ग्रसित,
प्रतिगामी सम्बन्धको,
सिटामोल हो;
अग्रगामी समय ।

लामो यात्राा निरन्तर छ, हुनेछ ।
सस्तो आँशु…
ठोस पाइलासंगै,
अवस्य सुक्छ्न ।
बिगतका दुई कप कफी,
हामी दुवैले बिसर्जन गरिसक्यौँ …!

माफ गर,
प्रेम निराकार झुट हो ।
राता फुल सबै गुलाफ हैनन ।
गुलाफ सबै राता हुन्नन ।
संकटमा परेका आजहरु,
भोलिका दोष हैनन ।
फगत,
हिजोका खल्डाखुल्डीले,
उमारेका बिचरा आशचाँही
पुरिनुपर्छ,
शुन्य जीवनखेती सँगै ।
बिस्तारै, बिस्तारै ।।

Advertisements

कालो भुईँमा नीला रङहरु


प्रत्यकदिन,blue-m1
म बेसुरले हिँड्छु ।
हामी बेसुरले हिँड्छौ…!

पाइला मेटिन्छ या मेट्छौ ।
लक्ष्य बोकिन्छ या बोक्छौँ…।

समयसँगै,
शनै: शनै,
अल्झिन सकिन्छ,
अँध्यारा भिरहरुमा ।
बल्झिन सकिन्छ,
उज्याला पिरहरुमा ।
खुल्न पनि सकिन्छ.
यदाकदा झिसमिसमा ।
सिमसिममा ।
कुनै दुर्लभ पुर्णिमामा ।

अविष्मरणिय एक साँझ,
निशब्द प्रकृति ।
निस्सार अवस्थिति ।
शाश्वत आकृति तिम्रो,
वरिपरी ।

हेराहेर, कदापी सत्य होइनन् ।

चलायमान मस्तिष्कका तारहरुले,
जब आँखाका पछील्तिर,
बन्द परिपथ बनाउंछन्,
अनि हामी देख्छौं,
र देखेझैं गर्छौ ।
जस्तो एक प्रकारको भाषा,
जुन हामी बुझ्छौं,
र बुझेझैं गर्छौ ।

निष्कर्ष: पुर्णिमाका जम्काभेटहरु अमर हुन्छन् ।

पुन:
म बेसुरले हिँड्छु ।
हामी बेसुरले हिँड्छौ…!

पाइला मेटिन्छ या मेट्छौ ।
लक्ष्य बोकिन्छ या बोक्छौँ…।

बिस्तारै ,
कालो भुईँमा नीला रङहरु अष्पष्ट हुन्छन् ।
पुर्णिमाहरु भ्रम हुन ।
भ्रमहरु पुर्णिमा हुन ।

तिमी, म र प्रेम


अस्ति,
तिमी != म ।
म != तिमी ।
फरक सोचमा प्रेम ।
प्रेममा फरक सोच ।

हिजो,
दुई मनमा एउटै संगीत ।
एउटै संगीतमा दुई मन ।
बिस्तारै, बिस्तारै…
मेरो जिन्दगी = तिम्रो रहर ।
तिम्रो जिन्दगी = मेरो रहर ।
तिमी = म ।
म = तिमी ।

आज,
एक्कासि,
प्रेममा क्रान्ति ।
क्रान्तिमा प्रेम ।
विचारमा पहिरो ।
पहिरोमा विचार ।
पुनः
तिमी != म ।
म != तिमी ।

तँ र म


सत्य !

हिजोआज, लाटो ऐना अगाडि
म आँफैलाई ‘म’ मन पर्दैन ।
निसंकोच, निसन्देह
तँलाई कसरी मन परोस ।

तँ त जुलुम सुन्दरी
जुनको टकले धपक्क बलेकी परी अरे ।
सुन्दैछु, चोक गल्लिमा तेरै चर्चा छ ।
आँखा तेरो, म्रिगका जस्ता रे ।
केश तेरो, स्वच्छन्द छहरा रे ।
अण्डाकार अनुहार तेरो, पुर्णेको चन्द्रमा रे ।
लामो घाँटी तेरो, ढुकुरको जस्तो रे ।
बुझ्दिन म त,
फिगर तेरो, छत्तिस-चौबिस-छत्तिस रे ।
अनी उचाई, गहिराई
कतै खोट लाउनै नसकिने, टम्मै मिलेका रे ।

यसरी देख्दैछु यहाँ
तेरो रुपको पाईलैपिच्छे
दुनियाँले काढेका रालहरु ।
दुनियाँले निलेका थुकहरु ।
परीवेश अग्राहय लाग्छ ।
सुन्दिन कतै,
तेरो मौलिकताको चर्चा ।
मेरो समझमा कहिल्यै आएन,
तेरो मगजको बयान ।

तिनताका, कोट्याएर घाऊ
तँ सामु आफ्नो व्यथा पोखेथेँ ।
तैँले त उल्टै हरामी कथाकार भनिस रे ।
मायाले तेरो हात छोएथेँ,
सिधै तैँले बलात्कार भनिस रे ।
आफु सदा झुकेरै भए’नी
तँलाई सहीपथ डोर्‍याउन खोज्दा,
स्वार्थी पुरुषको अहंकार भनिस रे ।
अब त मजाले बुझ्न सक्छु,
आखिर दुरुस्तै रहिछन यहाँ
तेरो थोपडा र मेरो मन ।
मेरो थोपडा र तेरो मन ।

मेरो अमुल्य समयलाई
तैंले त्यसबखत पिरो बनाइस ।
म तेरो अभावमा रोगी थिएं,
मौका छोपेर, औँशिको किरो बनाईस ।
अनी असन्तुलित मेरो मनको समिकरणमा
जाली सुत्र छिराएर, स्टेप बाई स्टेप अगाडि आईस ।
र मलाई फगत नांग्लो जत्रो जिरो बनाईस ।
तर सुन, नखरमौली…
त्यतिखेर तँ सँग फोक्कडमा ठोक्किक्दा
मेरो मुटुमा उठेको टुटिल्को,
मेरो गिदिमा उम्रेको डन्डिफोर
समयसँगै सन्चो भईसके ।
म बिल्कुल ठीक छु ।
तँ नभएर के भो त !
म त्यसै यहाँ रम्न सक्छु ।
म त्यसै यहाँ घुम्न सक्छु ।
मेरो आफ्नै सर्कल छ ।

सुर्य तेरो पनि, मेरो पनि ।
चन्द्रमा तेरो पनि, मेरो पनि ।
बर्खाको बाछिट्टाले,
तँलाई पनि भिजाउँछ ।
मलाई पनि भिजाउँछ ।
बसन्तमा कोकिल संगितसंगै
फुलेका पर्पल सिरिसहरु त्यसै झर्छन,
समय आउँछ, त्यसै फुल्छन ।
अन्धकारमा,
तँ पनि देख्दिनस, म पनि देख्दिन ।
शशिकला,
न तँ बुझ्छेस, न म बुझ्छु ।

आश्चर्य लाग्छ,
आखिर के का लागि
मैले तँलाई रोजेको नाटक गरेँ ।
तर अब गुनासो छैन,
म बाठो भईसकेँ ।
तेरो सारहिन अस्तित्वको,
सारहिन याद अब म कदापी बोक्दिन ।
तँलाई कल्पेर मरेतुल्य कविता कदापी कोर्दिन ।
एक्लै हुँदा, आहा ! रमाइलो छ बर्तमान;
सायद, सुन्दर छ भबिस्य…
तँलाई जपेर त्यसलाई कुरुप बनाउँदिन…
अहँ बनाउँदिन…
पक्कै बनाउँदिन…!!!

Share This:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

साईकोलोजिकल फ्याक्ट


एउटी केटी,
बोलचाल त छैन !
तर के ढाँट्नु…
झुक्केर होला,
हेराहेर चाँही हुन्थ्यो !!!

अँ साँच्ची…
सपनामा आज,
त्यसलाई देखेछु ।
के चहियो त ? प्रश्न उठ्यो ।
र खिस्स हाँसे,
एउटा निराश हाँशो

लौन के भयो….?
अनालाईसिस जारी छ ।
हात लाग्यो,
भयंकर मनोबिश्लेषकको,
उत्कृष्ट नन-फिक्सन बुक
सपना, अर्थ र रहस्य
भेटेँ एक लाईन…
“तेरो सपनाको प्रोट्यागोनिस्ट,
तेरो ईच्छाले मात्रै जन्मन्न ।
सजिलो कहाँ छ र !
मारेर सिङगो रात,
फ्वाँसफ्वास निदाएको नाटक गर्दैमा
सपनामा कसैलाई देखिन्न,
त्यसको लागि त,
बिपनामा त्यसले सम्झनुपर्छ ।
तँलाई एकपल सोच्नुपर्छ ।”

लौ त…
निस्सार साथको भोको म,
के चहियो त ?
फेरी प्रश्न उठ्यो
र एक्लै खिस्स हाँसे ।
तर यसपाली चाँही,
आशलाग्दो हाँसो ।

Share This:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

म अलिकती औँशी चाहन्छु


प्रत्येकपल्ट;
पुर्णिमाका चिसा रातसंगै
निराशाका असिम तरंगहरु
मेरो आफ्नो अवनिमा
अवतरित भएपछी
निश्चय नै
म अलिकती औँशी चाहन्छु ।
अग्राहय रात चाहन्छु ।

संसारले नदेखोस,
अब मेरा कुरुपताका रंगहरु ।
समालोचकहरु मौन बसुन,
अशोभित, असमाप्त
मेरा अनगिन्ती कवितामाथी ।
अश्रुझैँ असीमित, असंगत ति शब्दधारामाथी ।

मलाई,
त्यो क्षणिक उज्यालो चाहिंन्न ।
जहाँ
निराशाका प्याकेटहरु
सदा अक्षोभ्य रहन्छन ।
अहंकारका ढिक्काहरु
सदा अबिनाशी रहन्छन ।
कोलाहल, चिच्याहट
क्रन्दन र द्दन्द्दका
ज्वालामुखिहरु…
हो, फुटिनैरहन्छन ।

बरु म
झ्याँउकिरीसँगै गाउन चाहन्छु ।
जुनकिरिसँगै नाच्न चाहन्छु ।
एकमुठी समय आफ्नो पासमा राख्दै,
फेरी एकचोटी बाँच्न चाहन्छु ।
निश्चय नै
म अलिकती औँशी चाहन्छु ।
अग्राहय रात चाहन्छु ।

Share This:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

बिज्ञान र कविता


संसार;
बिज्ञानको हत्केलामा देखेपछी
त्यो कवीले
निसंकोच बिज्ञान पढ्यो ।
अनी,
उसको कवितामा षोडशी स्त्री हैन,
सैयौँ ईलेक्ट्रोनहरु प्रवेश गरे ।
फलस्वरूप;
ति शब्दहरु मात्तिए ।
अर्थहरु आत्तिए

कविता करेन्ट भयो …
साँच्चै करेन्ट ।

Share This:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine